Yiannis Ritsos - Monemvasia - Hellas

2009. Ετος Γιάννη Ρίτσου - 100 χρόνια από την γέννησή του.
11/11/2009. 19 χρόνια σήμερα, χωρίς τον Γιάννη Ρίτσο. Ελάχιστος φόρος τιμής, η επίσκεψη στον τόπο που έχει την περηφάνια να αναφέρεται ως γενετειρά του. Εκεί βρίσκουμε το σπίτι που έζησε και το "σπίτι" που τον φιλοξενεί για πάντα.


11/11/2009. 19 years without Yiannis Ritsos. One of the four great Greek poets of the twentieth century, together with Kostis Palamas, Giorgos Seferis, and Odysseus Elytis. We visit his hometown and his house in Monemvasia.







Ο Γιάννης Ρίτσος (Μονεμβασιά 1 Μαΐου 1909 - Αθήνα 11 Νοεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας ποιητής. Δημοσίευσε πάνω από εκατό ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, εννέα μυθιστορήματα, τέσσερα θεατρικά έργα και μελέτες. Πολλές μεταφράσεις, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα συμπληρώνουν το έργο του.
Το 1921 άρχισε να συνεργάζεται με τη «Διάπλαση των Παίδων». Συνεισέφερε επίσης ποιήματα στο φιλολογικό παράρτημα της «Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας» του Πυρσού. Το 1934 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο «Τρακτέρ», ενώ ξεκίνησε να δημοσιεύει στο «Ριζοσπάστη» τη στήλη «Γράμματα για το Μέτωπο». Την ιδια χρονιά γίνεται μέλος του ΚΚΕ στο οποίο παρέμεινε πιστός μέχρι το θάνατό του. Το 1935 κυκλοφορούν οι «Πυραμίδες», το 1936 ο «Επιτάφιος» και το 1937 «Το τραγούδι της αδελφής μου». Έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ενώ κατά το χρονικό διάστημα 1948-1952 εξορίστηκε σε διάφορα νησιά. Συγκεκριμένα συλλαμβάνεται τον Ιούλιο του 1948 και εξορίζεται στη Λήμνο, κατοπιν στη Μακρόνησο (Μάης 1949) και το 1950 στον Άι Στράτη. Μετά την απελευθέρωση του τον Αύγουστο του 1952 έρχεται στην Αθήνα και προσχωρεί στην ΕΔΑ. Το 1954 παντρεύεται με την παιδίατρο Γαρυφαλιά (Φαλίτσα) Γεωργιάδη κι ένα χρόνο αργότερα γεννιέται η -μοναδική- κόρη τους Ελευθερία (Έρη). Το 1956, τον ίδιο χρόνο δηλαδή, τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος».
Το 1968 προτάθηκε για το βραβείο Νομπέλ . Το 1975 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1977 τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης του Λένιν.

Βραβεία

Πρώτο Κρατικό Βραβείο ποίησης "Η Σονάτα του σεληνόφωτος" (1956)
Μέγα διεθνές βραβείο ποίησης (Βέλγιο, 1972)
Διεθνές βραβείο "Γκεόργκι Δημητρώφ" (Βουλγαρία, 1975)
Mέγα βραβείο ποίησης "Αλφρέ ντε Βινύ" (Γαλλία, 1975)
Διεθνές βραβείο "Αίτνα-Ταορμίνα" (Ιταλία, 1976)
"Βραβείο Ειρήνης του Λένιν" (ΕΣΣΔ, 1977)
Διεθνές βραβείο "Μποντέλο" (1978)....(Πηγή: Βικιπαίδεια)




Yiannis Ritsos (Greek: Γιάννης Ρίτσος) (Monemvasia May 1, 1909 - Athens November 11, 1990) was a Greek poet and left-wing activist and an active member of the Greek resistance during World War II.
Born to a well-to-do landowning family in the Monemvasia, Ritsos suffered great losses as a child. The early deaths of his mother and his eldest brother from tuberculosis, the commitment of his father who suffered with mental disease and the economic ruin of losing his family marked Ritsos and affected his poetry. Ritsos, himself, was confined in a sanitarium for tuberculosis from 1927 - 1931.
In 1931, Ritsos joined the Communist Party of Greece (KKE). He maintained a working-class circle of friends and published Tractor in 1934, inspired of the futurism of Vladimir Mayakovsky. In 1935, he published Pyramids; these two works sought to achieve a fragile balance between faith in the future, founded on the Communist ideal, and personal despair.
The landmark poem Epitaphios, published in 1936, broke with the shape of Greek traditional popular poetry and expressed in clear and simple language a message of the unity of all people.
In August 1936, the right-wing dictatorship of Ioannis Metaxas came to power and Epitaphios was burned publicly at the foot of the Acropolis in Athens. Ritsos responded by taking his work in a different direction: exploring the conquests of surrealism through access to the domain of dreams, surprising associations, explosion of images and symbols, lyricism which shows the anguish of the poet, soft and bitter souvenirs. During this period Ritsos published The Song of my Sister (1937), Symphony of the Spring (1938).

Today, Ritsos is one of the four great Greek poets of the twentieth century, together with Kostis Palamas, Giorgos Seferis, and Odysseus Elytis. The French poet Louis Aragon once said that Ritsos was "the greatest poet of our age." He was unsuccessfully proposed nine times for the Nobel Prize for Literature. When he won the Lenin Peace Prize (also known as the Stalin Peace Prize prior to 1956) he declared "this prize it's more important for me than the Nobel".
His poetry was banned at times in Greece for its left wing content. Notable works by Ritsos include Tractor (1934), Pyramids (1935), Epitaph (1936), and Vigil (1941–1953).
Ritsos mainly wrote poems with political content, "serving communism with his art" as modern philologists describe. One of his few works that differ is Moonlight Sonata.
I know that each one of us travels to love alone,
alone to faith and to death.
I know it. I’ve tried it. It doesn’t help.
Let me come with you.
—from Moonlight Sonata. Translation by Peter Green and Beverly Bardsley...(Source: wikipedia)

Lighthouse Gytheio (Kranai) - Lakonia - Hellas

ΦΑΡΟΣ ΚΡΑΝΑΗ

Ο φάρος αυτός κατασκευάστηκε το 1873. Το ύψος του άσπρου οκταγωνικού του πύργου είναι 23 μέτρα και το εστιακό του ύψος είναι 78 μέτρα. Πρωτολειτούργησε με πετρέλαιο και η ακτίνα της δέσμης φωτός του έφτανε τα 15 ν.μ. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Γυθείου στην νησίδα Κρανάη.

Το νησάκι Κρανάη τεχνητά ενωμένο με την ακτή, σύμφωνα με την παράδοση είχε προσφέρει καταφύγιο στον Πάρη και την Ωραία Ελένη τη νύχτα πριν από το ταξίδι στην Τροία. Εκεί βρίσκεται ο Πύργος Τζαννετάκη (θα γίνει σχετική ανάρτηση στο μέλλον), που στεγάζει το Ιστορικό Εθνικό Μουσείο Μάνης, το παρεκκλήσι του Αγίου Πέτρου και ο φάρος.

Το κτίριο διακρίνεται για τη συμμετρία των όψεων, την αρμονία των αναλογιών, την εξαιρετικής ποιότητας μαρμάρινη τοιχοποιία, τις οικοδομικές λεπτομέρειες και ιδίως για το λαμπρό, υψίκορμο, οκτάγωνο πύργο του. Ο πύργος έχει πέτρινο σώμα και περιλαμβάνει τη σπειροειδή σκάλα ανόδου με 93 σφηνοειδείς μαρμάρινες βαθμίδες. Ως κεφαλή, στην κορυφή του πύργου επικαθόταν διώροφος μεταλλικός κλωβός με το φωτοστάσιο.Κατά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο ο φάρος έμεινε σβηστός μέχρι το 1945 όταν το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε στα πλαίσια της αναδιοργάνωσης του Ελληνικού φαρικού δικτύου να τον επισκεύασει.

Το 1949 άρχισε να λειτουργεί με ασετυλίνη και με ακτινοβολία 9 ν.μ. Από το 1989 δόθηκε η άδεια να διαμορφωθεί το Ναυτικό Μουσείο της Μάνης στο ισόγειο του φάρου και να δημιουργηθούν χώροι αναψυχής στον περιβάλλοντα χώρο και στο παρακείμενο κτίριο συνοδείας. Ο πύργος του φάρου προβλέφθηκε να παραμείνει στη χρήση του Γ.Ε.Ν. (Κείμενο : Faroi.com)

This lighthouse was manufactured in 1873. The altitude of his octagon white stone tower is 23 metres and the height of focal plane is 78 metres.

The light first worked on with petroleum and the luminosity was 15 n. m. Located in east part of Gythio in a small island called as Kranai.

During the 2nd W.W. the light stayed dead until 1945 when Hellenic Navy decided to reconstruct the lighthouse network. On 1949 the Light operated with acetilene (Chance 800 m/m) and the luminocity was 9 n.m. (Text :www.qsl.net)